![]() |
![]() |
![]() |
|||||||
![]() |
![]() |
![]() |
|||||||
![]() |
![]() |
![]() |
|||||||
|
|
Zamek Nowy Dwór
Ruina zamku Nowy Dwór wznosi się, na górze Zamkowej (618 m) u stóp której rozciąga się wałbrzyska dzielnica Podgórze. Zamek zbudowano prawdopodobnie za czasów Bolka II Małego, księcia świdnicko-jaworskiego i wchodził on w skład warowni chroniących śląsko-czeskiego pogranicza. Po raz pierwszy zamek wzmiankowany był w roku 1364. Po śmierci Bolka należał do wdowy po księciu - Agnieszki; potem przeszedł w ręce królów czeskich, by następnie stać się własnością rodów śląskich. W latach 1402-17 został rozbudowany. Po Janie z Libenthalu i jego synach osiedlili się tu w 1434 roku Czetrycowie (Czettritz). W następnych latach zmieniali się kolejni właściciele zamku, ale ostatecznie pozostał on własnością rodu Czetryców. W okresie wojen husyckich (pierwsza połowa XV stulecia) twierdza była kilkakrotnie i bezskutecznie oblegana, a w roku 1471 stanowiła ważny punkt oporu czeskiego króla Władysława Jagiellończyka w jego konflikcie z królem Węgier Marcinem Korwinem. Na początku XVI wieku należący do Czetryców obiekt rozbudowano o przystosowane do obrony artyleryjskiej podzamcze i nadano mu cechy renesansu. Po pożarze w 1581 roku, spowodowanym uderzeniem pioruna nie został on odbudowany, a Czetrycowie przenieśli się do wybudowanego w Wałbrzychu pałacu. Opuszczoną warownię fortyfikowano jeszcze w czasie wojny trzydziestoletniej w celu obrony właścicieli pałacu przed zbrojnymi bandami, grasującymi w czasie wojennej zawieruchy. Później zamek nie był już wykorzystywany i popadł w całkowitą ruinę.
|
|
|||||||
|
|
Design & powered by Szarafin © 2005-2010 | All rights reserved! | On-line:2 |
|
|||||||
|
|
|||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|||